Yönetmen: Bruno Mattei Senaryo: Bruno Mattei, Claudio Fragasso Yapım: 1984, İtalya / Fransa Süre: 97 Dakika Oyuncular: Ottaviano Dell’Acqua, Geretta Geretta, Massimo Vanni, Jean-Christophe Brétigniere, Fausto Lombardi B.S. 225 yılında (Bomba’dan sonra) - (evet bu kadar ucuz… Bomba’dan daha enteresan bir laf bulamamışlar oraya resmen) dünya nüfusunun büyük bir coğunluğu yok olmuş ve kalanlar Mad Max-vari bir şekilde motorsiklet çeteleri halinde wasteland’de (metruk arazi) gezmektedirler. İşte böyle bir motorsiklet çetesi, boş bir binada geceyi geçirmeye karar verir. Ancak bilmedikleri birşey vardır; bu terk edilmiş kasabanın terk edilmiş binalarını katil fareler basmıştır. Son derece ucuz, basit ve yer yer oldukça sıkıcı olan bu filmi yine de çok sevdiğimi itiraf etmeliyim. Filmi ilk kiraladığımda, filmin konusu beni tavlamaya yetmişti; postapokaliptik bir ortam ve katil fareler! Ancak filmi izlemeye başladıktan sonra klasik kötü İtalyan trash film oyunculuğu ve bütçesiz bir yapım yavaş yavaş can sıkmaya başladı. (Karakterler Kurt, Duke, Chocolate ve Video gibi ucuz isimlere sahipler) Yine de hikayenin sıradışılığı, oyunculukların ve diyalogların komikliği, post-apokaliptik filmlere karşı olan zaafım ve acaba filmin sonunda ne olacak diye merak ettiğim için filmi sonuna kadar izledim. Ve tabi ki sonunda mest oldum! Yine bir İtalyan korku filmi finaliyle beni büyülemişti. Bu filmin son 3 dakikası kadar harika bir son 3 dakika daha herhalde olamaz! … Hikayede aslında 2 farklı insan türü var. Biz bunlardan sadece birini görüyoruz. Film boyunca nükleer savaş esnasında dünyanın yüzeyinde yaşamaya devam etmiş bu diğer insanlardan adeta başka bir ırkmış gibi bahsediliyor. (Güya bizim bu motorsiklet çeteliler yer altında yaşıyorlarmış da, sadece bir yerden biryere gitmek için yeryüzüne çıkıyorlarmış. Yer altında motorsikletleri ne yapıyorlar acaba?) - (Çok ucundan H.G. Wells-vari bir yukarda yaşayanlar ve yeraltında yaşayanlar teması mevcut)